W okresie średniowiecznym teren obecnej Nowej Huty zajmowało kilkanaście wiosek. Swoje siedziby miały tu rody Branickich i Odrowążów, a w późniejszych czasach także Wierzynkowie, Wodziccy, Czartoryscy, Badeni czy Mycielscy. Jedną z tych wiosek były Bieńczyce, po raz pierwszy wzmiankowane w dokumentach w 1224 roku. W XVIII wieku wieś stanowiła uposażenie kanoników katedry wawelskiej, na której to zasadzie władał nią Hugo Kołłątaj, jednak została mu ona odebrana po II rozbiorze Polski w 1793 roku. Z dokumentów wiadomo, że w 2. połowie XV wieku istniał tu dwór z folwarkiem. Obecnie przy ulicy Kaczeńcowej, niedaleko niewielkiego stawu otoczonego wiekowymi kasztanami, możemy podziwiać odrestaurowany dworek wraz z oficyną z początku XX wieku. Zniszczony budynek nad stawem to były czworak, w którym mieszkała służba.
